verson 0.1 | 2009 | Seljord Kommune | Prosjekt 'Seljord og sogene' | .



Link



Link


Soger:
Segni om Gonil Dale
Gagnås er fjellpartiet mellom Trollebotnen og Seljordsvatnet. Tradisjonen vil ha det til at det ligg ein tussegard inni dette fjellet. Det er opningar i fjellveggen frå Garviksida og ved Gjeldstad. Syster av Hølje Dale i Trollebotnen, Gonill, blei kvervd inn i fjellet til tussegarden og vart verande der alle sine dagar. Hølje vitja henne ein gong, og denne hendinga har Hølje Gonge skrive eit dikt om i år 1860. I nyare tid har Halvor J. Sandsdalen skrive eit dikt om Gonill Dale som fekk lov å stige ut på Gagnås kvar joleftan og huge utover Trollebotnen. Diktet heiter; ”Etter eit menneske”. Mattis Haugerud har laga ein hardingfeleslått på temaet. Den heiter: "Gonill Dale".
- Kjelde: Turkart for Seljord. revidert 2009
Vallarhaugen
Sigurd Telnes i samtale med kyrkjeverge Jon Svartdal.
Sterke-Nils (f. 1722- d. 1800)
Forteljingane om Sterke-Nils knyter seg til at dette var ein kar som var ualminneleg sterk. Det gjekk gjetord om alle hans kartak og prestasjonar. Men soga teiknar også biletet av ein hjartevarm, snill og handing kar. Sterke-Nils stoga står idag på Dyrskuplassen. Her vert det kvart år framført spelstykke og små dramatiseringar som teiknar tidsbilete og hendingar frå livet til sterke-Nils.
Ståle Åsheim
Segni om Ståle Åsheim som vart lyst fredlaus og held seg gøymd i loftet på garden Åsheim.
Sjøormhistoriar:
Lauvnes
juli 1977. Brev til Halvor J. Sandsdalen frå Alfred Amundsen, Bø. Om sjøormobservasjon på Lauvnes.
I nærleiken av Heggenestunnelen
Observasjon gjort av Torild Grøstad sommar 2008
Ved brygga på Nes
Forteljing frå ca. 1915:
-Ein gong hadde ungane på Solli på Manheimstrondi vore oppi Seljord. Dei hadde drege pråmen sin inn ved Neslandet, ved sida av båtbryggja. Då dei skulle heimatt, og dei hadde kome eit stykke utpå vatnet, vart dei var eit stort dyr som låg der. Dei rodde innatt til landet og sa det til Tor Nes. 'Dæ æ ingen ting å vera redd. Dæ æ bare ein havhest, og han hev vore her til alle tider', sa Tor. Så rodde ungane heimivi, men då var dyret dei hadde sett borte.
Ved Bukti på Manheimstråndi
9. juli 1983 klokka 13 køyrde sivilagronom Halvor Øygarden frå Vinje saman med kona Wenche og døtrene Margrete og Lise i bil på austsida av Seljordsvatnet. Ved Bukti, der vegen svingar nær vatnet, som var heilt stilt, kom det brått opp som eit stort svart dyr i ein vassprut som var så kraftig at bølgjene sto inn mot strondi. Dei såg og som ein rygg som gjekk ned i vatnet. Det var kring 30 m frå bilen. Sjølve dyret såg dei ikkje så vel på grunn av plasket i vatnet, men det var så stort at det minde om ein elefant, på ein måte, i det korte glimtet det var i vasskorpa, seier Øygarden. Han er overtydd om at det er ei øgle eller stor orm i vatnet, og han er interessert i å få skipe ei gruppe som på vitskapleg hald prøvar å løyse gåta som er løynt i djupet i Seljordsvatnet. Han er og inne på tanken om at det kan vera grottur eller djupe hellerar der dyret eller ormen overvintrar om det pustar med hjellar.



Nor-Rec 2009