verson 0.1 | 2009 | Seljord Kommune | Prosjekt 'Seljord og sogene' | .



Link



Link


Soger:
Sterke-Nils (f. 1722- d. 1800)
Forteljingane om Sterke-Nils knyter seg til at dette var ein kar som var ualminneleg sterk. Det gjekk gjetord om alle hans kartak og prestasjonar. Men soga teiknar også biletet av ein hjartevarm, snill og handing kar. Sterke-Nils stoga står idag på Dyrskuplassen. Her vert det kvart år framført spelstykke og små dramatiseringar som teiknar tidsbilete og hendingar frå livet til sterke-Nils.
Vallarhaugen
Sigurd Telnes i samtale med kyrkjeverge Jon Svartdal.
Guro Heddelid
Namnet Guro Heddelid er knytt til Grunningsdalen. Meir enn noko anna har soga om henne gjort dalen kjend. Denne kvinna til hest som framleis rir gjennom dalen i dikt og dram-.
Soga om Guro Heddelid ber i seg romantikk og tonar frå ei svunnen tid med blod og salte tårer, Gudstru og trøyst i vigslevatn og klokkeklang. Det ligg eit mystisk kingelvevslør over dei gamle henda der ulike utsagn gjev stoff til ettertanke.


Segni om Gonil Dale
Gagnås er fjellpartiet mellom Trollebotnen og Seljordsvatnet. Tradisjonen vil ha det til at det ligg ein tussegard inni dette fjellet. Det er opningar i fjellveggen frå Garviksida og ved Gjeldstad. Syster av Hølje Dale i Trollebotnen, Gonill, blei kvervd inn i fjellet til tussegarden og vart verande der alle sine dagar. Hølje vitja henne ein gong, og denne hendinga har Hølje Gonge skrive eit dikt om i år 1860. I nyare tid har Halvor J. Sandsdalen skrive eit dikt om Gonill Dale som fekk lov å stige ut på Gagnås kvar joleftan og huge utover Trollebotnen. Diktet heiter; ”Etter eit menneske”. Mattis Haugerud har laga ein hardingfeleslått på temaet. Den heiter: "Gonill Dale".
- Kjelde: Turkart for Seljord. revidert 2009
Sjøormhistoriar:
Kjørte langs RV 36
1. juni 1998 køyrde Bernt Solvoll langs RV 36 då han såg bylgjer på andre sida av vatnet.
Ormen hadde to buktningar ivi vatnet
I juli 1989 synte ormen seg tydeleg og greit for Grethe Skogheim og Synnøve Dyrud saman med borna Andres, Marthe og Espen. Ormen hadde to buktningar ivi vatnet. Seinar gjekk det krusningar i vatnet då han dukka. Dei såg han i om lag eit halvt minutt. Han var brun og beige, og på ryggen var det eit mønster, men det fekk dei ikkje heilt med seg.
Hva skal vi egentlig tro?
Hva skal vi egentlig tro? 30. august 1983 har Varden ei melding om eit skeptisk ektepar frå Flatdal som såg ein 100 meter lang sjøorm. Spørsmålet kommer fra Agnes Haugan i Flatdal som sist søndag så noe i Seljordsvatnet som kunne være sjøorm - om noe slikt finnes. -Både mannen min Svein og jeg har alltid vært skeptiske til det som har vært sagt og skrevet om sjøormen i Seljordsvatnet, men etter det vi iakttok søndag ved 14-tiden, vet vi sannelig ikke hva vi skal tro. I ca. ti minutter sto vi ved veien og så noe som buktet seg ute i vannet - fire krumninger over vannflaten som om en stor orm eller slange lå der og svømte. Det blinket i de delene som var over vannflaten og vi så svake bølger rundt. Været var praktfullt og vannet helt stille søndag. Nei, dette er uforklarlig. Vi er i hvertfall sikre på at det var noe vi så - antagelig det samme som enkelte har iakttatt på vannet opp gjennom årene.
Oslofolk i bil ved Lauvnes
I 1974 kåserte eg (Halvor J. Sandsdalen) om Seljord for nokre Oslo-folk som budde på Nutheim. Eg kom då til å seie at Seljord hadde Ingerid Sletten, endå ingen kunne påvise garden Sletten i kommunen. Og me hadde sjøormen som ingen kunne syne eit bilde av. Då spratt det opp ein mann og sa at det var det same kva eg trudde, men han og kona hadde site i bilen ute ved Lauvnes ein dag året før og då såg dei eit stort ormeliknande dyr som sumde med god fart opp mot Vallaråi.



Nor-Rec 2009